ಕಡೂರಿನ ದಿನಗಳು – ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕಥೆ!

ಕಡೂರಿನ ದಿನಗಳು – ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕಥೆ!

ಡಾ: ಮೀನಾ ಸುಬ್ಬರಾವ್, ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯ.

ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತ ಆಮೇಲೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಹೇಳದೇ ಹೋದರೂ ಕಥೆ ಪದರ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿಮಗೇ ಅರಿವಾಗುತ್ತೆ. ನಾವು ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಮಾಡುವಾಗ ನೀವೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ತಿಂದುನೋಡಿ.

ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ ಹೇಳ್ತಾನೇ ಇದ್ದರು ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ತಿನ್ನಬೇಡಿ, ಕೆಮ್ಮು ಬರತ್ತೆ ಅಂತ. ಆದ್ರೂ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ರುಚಿ ಅದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲ? ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕಂದಿರು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅಟ್ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ ಆಟ( ಅಮ್ಮ ಆಟ) ಆಡೋವಾಗ, ಅನ್ನ, ಸಾರು ಮತ್ತು ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿ ತಿಂದು ನಮಗೂ ರುಚಿ ಹತ್ತಿಸಿದ್ರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮಗೂ ಮಾಡುವ ಆಸೆ ಕಾಡಿತ್ತು. ನಾವೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡವರಾದದಮೇಲೆ ಅದರ ಹುಚ್ಚು ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯಿತು. ನಾನು, ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ತಂಗಿಯರು, ನನ್ನ ಸ್ನೆಹಿತೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ತಂಗಿಯರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿದ್ದಾಯಿತು. ಯಾರ್ಯಾರು ಯಾವ ಯಾವ ಸಾಮಾನು ಕದ್ದು ತರುವುದು ಎಂದು. ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಒಬ್ಬರು ಹುಣಸೇ ಹಣ್ಣು (ಮೂಸಂಬಿ ಗಾತ್ರ), ಮತ್ತು ಮೆಣಸಿನ ಪುಡಿ ತರುವುದು ಎಂದಾಯ್ತು. ನಮ್ಮ ತಂಗಿಯರು ಸಣ್ಣವರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಉಪ್ಪು, ಸಕ್ಕರೆ, ಜೀರಿಗೆ ಇವುಗಳನ್ನು ತರುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳಾಯಿತು. ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ಹಾಸುಕಲ್ಲನ್ನು ನಮ್ಮ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲೇ ಹುಡುಕಿ, ಆ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಒಂಡು ಗುಂಡುಕಲ್ಲನ್ನು ಬೇರೆ ಎತ್ತಿಟ್ಟಾಯಿತು. ಇನ್ನು ಯಾವಾಗಂದರೆ ಆವಾಗ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕುಟ್ಟುವಹಾಗಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕಾದು ಕುಟ್ಟಬೇಕು. ರಜಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಇಂದ ಕೆಲಸಮಾಡಿ ಅಮ್ಮ, ಅಜ್ಜಿ, ಅಣ್ಣ, ಎಲ್ಲ ಮಧ್ಯಾನ್ನ ಊಟವಾದಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಿತ್ತಲಿನ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ, ಮುಂದಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕಾದು ನಾವು ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಆಟ ಆಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕುಟ್ಟಲು ಹೋದೆವು. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ತಂಗಿಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾಯಿತು “ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲಿನ ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರನೇ ಕಾದು ಅಲ್ಲೇ ಆಟ ಆಡಿ. ದೊಡ್ದವರ್ಯಾರಾದ್ರೂ ಬಂದು ಕೇಳಿದರೆ, “ನಾವು ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಇನ್ನೇನು ಇಲ್ಲ, ಹಿತ್ತಲಿನ ಗೇಟು ಹಾಕಿದೆ, ಹಸು ಕಾರು ಯಾವುದೂ ಹೂವಿನ ಗಿಡ ತಿನ್ನುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅಜ್ಜಿಯ ತರಕಾರಿಯ ಚೌವ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಪರಂಗಿ ಕಾಯಿ ಬಿದ್ದರೆ ಒಳಗೆ ತಂದು ಇಡುತ್ತೇವೆ….ಹೀಗೆ ಸಾಲುಗಳನ್ನೇ ಗಟ್ಟಿ ಹೋಡಿಸಿದ್ವೀ” ಯಾರಿಗೂ ಕುಟ್ಟುಂಡೇ ವಿಷಯಾ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಡಿ, ಇಲ್ದೆ ಇದ್ರೇ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕಥೆ ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯುತ್ತೇ” ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆನೂ ಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಕೂರಿಸಿ, ನಾನೂ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕುಟ್ಟಲು ಬಂದ್ವಿ.

ಮೊದಲು ಹುಣಸೇ ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಾರು, ಬೀಜ ಎಲ್ಲ ತೆಗೆದು ಕ್ಲೀನ್ ಮಾಡಿ ಎರಡು ಸಮಾನಾದ ಉಂಡೆ ಮಾಡಿದೆವು. ಆ ಒಂದೊಂದು ಉಂಡೆನೂ ಜೀರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೆಣಸಿನಪುಡಿಯ (ಸಾರಿನ ಪುಡಿಯ) ಜೊತೆಯಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುಟ್ಟಿದೆವು. ನನ್ನ ಪಾರ್ಟ್ನರ್ ಸ್ವಲ್ಪ ರುಚಿ ನೋಡುತೀನಿ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಂದು ಖಾರ ಮತ್ತು ಜೀರಿಗೆ ರುಚಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹತ್ತಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿದ್ರೇ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ. ಈ ಮುಂಡೆವು ಸಕ್ಕರೆ ತಂದಿವ್ಯಲ್ಲಾ, ನಾನೇ ಹೋಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಲ್ಲ ತರುತ್ತೀನಿ, ನೀನು ಉಪ್ಪು, ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಕಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುಟ್ಟುತ್ತಿರು. ಮುಗಿದಮೇಲೆ ಎರಡು ಉಂಡೆಯನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಕುಟ್ಟೋಣ. ಆಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಲ್ಲನೂ ಹಾಕಿ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಕುಟ್ಟೋಣ ಅಂತ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿದೆವು. ಅವಳು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅಡಿಗೆಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡುವುದು ಕೇಳಿಸಿತು ಅವಳಿಗೆ. ಅವಳ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ: “ಲಲಿತ ಆಟ ಆಡಕ್ಕೆ ಅಂತ ಬಂದು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಾಯಿತು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಕ್ಕೆ ಅಂತ ಬಂದೆ”. ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದರಂತೆ: “ಅವೆಲ್ಲ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿ ಆಟ ಆಡ್ತಿದಾರೆ. ಇನ್ನೇನ್ ಕಾಫಿ ಹೊತಾಯಿತು, ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು ಹೋಗುವಿರಂತೆ ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳಿ” ಅಂತ. ಲಲಿತಂಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಅಡಿಗೆ ಮನೇಲಿ ಬೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ, ಅವರ ಅಮ್ಮ ಬಂದಿರೋ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾಗಿ, ಬೆಲ್ಲನೂ ತರದೇ ಬೇಗ ನನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿ ಬಂದಳು. ಬೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮನೇಲಿ ಎಲ್ಲಿದೇ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನೀನೇ ಬೆಲ್ಲ ತಗೊಂಡು ಬಾ. ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ರೆ ಸಕ್ಕರೇನೇ ಸಾಕು ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕುಟ್ಟಿ ಮುಗಿಸೋಣ. ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ತಡವಾದರೆ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಾಗತ್ತೆ ಕುಟ್ಟೂಂಡೇ ತಿನ್ನದೆ ಅಂದಳು.

ನನಗೂ ಅದೇ ಸರಿಯೆನಿಸಿ, ಎರಡು ಉಂಡೆಯನ್ನು ಒಟ್ತಿಗೇ ಸೇರಿಸಿ ಎಲ್ಲವುದರ ಜೊತೆ (ಸಕ್ಕರೆ, ಉಪ್ಪು, ಜೀರಿಗೆ, ಸಾರಿನ ಪುಡಿ)ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುಟ್ಟಿದೆವು ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು. ಈಗ “ಕುಟ್ಟುಂಡೆ” ರೆಡಿಯಾಯಿತು. ಕರ್ತೃಗಳಿಬ್ಬರೂ ಸಣ್ಣ ಗುಳಿಗೆಯಷ್ಟು ರುಚಿನೋಡಲು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ತಂಗಿಯರು ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವುದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟೂ, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚದೇ ಓಡಿ ಬಂದರು “ನಮಗೆ ಕುಟ್ಟುಂಡೇ”…. ಅಂತ…..

ನಾನು, ಅವರು ಬಾಗಿಲನ್ನೂ ತೆರೆದು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ ” ನೀನು ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೋಲಿಗಾತ್ರದ ಉಂಡೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡು, ನಾನು ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುತ್ತೀನಿ. ಆಮೆಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ತಿನ್ನೋಣ” ಅಂತ ಓಡಿದೆ. ನಾನು ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ನಡುಮನೆಯಿಂದ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಕಾಫಿ ಮಾಡಲು ಬಂದರು. ಏನ್ರೇ ಅದು? ಒಂದ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಲಗಣ ಅಂದ್ರೇ ಅದೇನ್ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತೀರ? ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ – ತೆಗೆದು, ಕುಯ್ಯೊ ಮರ್ರೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರ? ಅಂದರು. ನಾನು “ಅಮ್ಮ, ಲಲಿತ ಅವರ ಅಮ್ಮ ಇನ್ನೂ ಇದಾರಾ ? ಅಂದೆ”. ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು ಹೋಗಿ ಅಂದೆ, ಅವರ ಯಜಮಾನ್ರುನೂ ಕಾಫಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಬರೋ ಹೊತ್ತಾಯ್ತು ಅಂತ ಹೋದ್ರು. ಲಲಿತಂಗೆ ಹೇಳು ಆಟ ಆಡಿದ್ ಮುಗಿದಿದ್ರೇ ತಂಗೀರನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಮನೆಗ್ ಹೋಗ್ಬೇಕಂತೆ ಅಂತ” ಅಂದ್ರು. ನಾನು ಮನಸಲ್ಲೇ ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ ” ಅವೆಲ್ಲಿ ಈಗ್ಲೇ ಮನೆಗ್ ಹೋಗತ್ವೆ? ಇನ್ನೂ ಕುಟ್ಟುಂಡೇನೇ ತಿಂದಿಲ್ಲಾ?” ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೇ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯಕ್ಕೆ (ಮಾಡಕ್ಕಲ್ಲ) ಎದ್ದು ಬಂದರು. “ಕತ್ತಲೆ ಕಾಣೋಲ್ಲ, ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯೇ” ಅಂದರು. ಹಳೇ ಹಂಚಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಿಟಕಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿತ್ತಿಲ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯದೇ ಹೋದರೆ ಕತ್ತಲೇನೇ. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಹೇಗೇಗೋ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ” ತೆಗೀತೀನಿ, ತಾಳಜ್ಜಿ, ಇನ್ನೂ ಕಾಫಿ ರೆಡಿ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಲಕ್ಕೋ ” ಅಂದೆ. ಅಜ್ಜಿ ಬಿಡುತ್ತಾ (ನಮ್ಮಜ್ಜಿ , ಹೇಳಿ -ಕೇಳಿ) “ನಿದ್ದೇನ್ ಬರೋಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೇ ಮಲಗ್ಬೇಕು ” ಅಂತು. ಇನ್ನೇನಪ್ಪ ಮಾಡೋದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿ, “ಅಜ್ಜಿ ಇವತ್ತು ನಾನ್ ವಾಕಿಂಗ್ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ” ಅಂದೆ. ಖುಷಿಯಾಗಿಬಿಡ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅಜ್ಜಿನ ವಾಕಿಂಗ್ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಏನು ಅಂದ್ರೇ, ವಾಕಿಂಗ್ ಇಂದ ಮೀಟಿಂಗ್(ವಿವಿಧ ಜನರ) ಆಗಿ, ಟಾಕಿಂಗ್ ಗೆ ಹೋಗಿ, ನೈಲಿಂಗ್ ಉಂಟಾಗಿ, ಕಡೆಗೆ ಪಾತ್ರೆ ಅಂಗಡಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ವೈದ್ಯರ ಅಂಗಡಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಾಯ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸು, ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಹವ್ಯಾಸಗಳು, ಯಾಕ್ ಹೇಳ್ತೀರ? ಅಂತೂ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪುಟಾಣಿ ಏಜೆಂಟ್ಗಳೆಲ್ಲ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ತಿಂತಾ ಬಂದ್ವು ಚಪ ಚಪ ಅಂದ್ಕೊಂಡು. ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಹೇಳಿದ್ವಿ ” ಮುಚ್ಕೊಂಡು ತಿನ್ನಿ, ಚಪ ಚಪ ಅಂತ ಶಬ್ಧ ಮಾಡ್ ಕೊಂಡು ಚೀಪ್ ಬೇಡಿ” ಅಂತ. ಅದ್ರೇನು, ಎಲ್ಲ ತಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕೆಳಕ್ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ನಾನು ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಅಜ್ಜಿಗೆ, “ಗಾಳಿ ಅಜ್ಜಿ, ದೂಳ್ ಬರ್ತಾ ಇದೆ, ನೀ ಒಳಗೇ ಇರು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಲಲಿತನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದೆ. “ಸಾಕಮ್ಮ, ಈ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಕಥೆ, ಆಯ್ತಲ್ಲಾ, ನಿನ್ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಕರೆದ್ಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೋಗು ” ಅಂದೆ. “ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು?, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ವಿಷಯ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀಯಾ?” ಅಂದಳು. ಅವರನ್ನ ನಾನ್ ನೋಡ್ಕೋತೀನಿ, ನಿನ್ ತಂಗಿಯರನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗು ಅಂತ ಕಳಿಸ್ದೆ. ಲಲಿತ, ;”ಏ ಕಾಫಿ ವಾಸನೆ ಬರ್ತಾ ಇದೆ, ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ತಿಂದು ಕಾಫಿ ಕುಡುದ್ರೇ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ” ಅಂದಳು. “ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮನೂ ಕಾಫಿ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದ್ರಂತೆ, ನೀ ಮನೆಗೇ ಹೋಗಿ ಕುಡಿ” ಅಂದೆ. ಫೈನಲೀ ಅವರೆಲ್ಲ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದ್ರು.

ನನ್ನ ತಂಗಿಯರನ್ನ ಹಿತ್ತಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ” ಇಲ್ಲೇ ಪೂರ್ತಿ ತಿಂದು ಮನೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಆಮೇಲ್ ಗೊತ್ತಲ್ಲಾ, ರಾತ್ರಿ “ಟೊಯೋ, ಟೊಯೋ ಅಂತ ಕೆಮ್ಮೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ, ಕೆಮ್ಮು ಬಂದರೂ ತಡಕೋ ಬೇಕು. ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದಿದ್ದರೆ, ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಯಿ ತೊಳೆದು ನೀರು ಕುಡೀರಿ. ಅಣ್ಣ ಕೆಮ್ಮು ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೇ? “ಮೀನ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ಮಾಡಿದ್ಲು” ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲೇ ಕೂಡದು” ಅಂತ ಮನೆದಟ್ಟು ಮಾಡಿಸಿದೆ. ಈಬ್ಬರೂ ಕುಟ್ಟುಂಡೆ ತಿಂತಾ ಅದೇನ್ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ್ರೋ ಏನೋ, ಕೋಲೇಬಸವನ ತರ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗಿನವರೆಗೂ ತಲೆ (ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೋ ಇಲ್ವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ) ಒಗೆದರು. ಆಮೇಲೆ, ರಾತ್ರಿಯ ನಾಟಕವನ್ನು ತೆರೆಯಮೇಲೆ ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿರಿ…..ಮರೆಯಬೇಡಿ, ಮರೆತು ನಿರಾಶರಾಗದಿರಿ…”ಕುಟ್ಟುಂಡೆ”….!!!!!!

Advertisements

About daams

A practicing pediatrician for more than 20 years. Interested in writing, music, dance, drama, fun & friendship.
This entry was posted in ಪ್ರಭಂದ ! and tagged . Bookmark the permalink.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s